Bir qadın və bir kişi- MƏNZUM HEKAYƏ

Bir qadın və bir kişi

 

Bir qadın

Və bir kişi,

Sevirlər bir-birini.

Amma gəl gör,

Uzaqdan,

Toxunmadan, astadan

Sakitcə danışırlar,

Qaynayıb qarışırlar

Ehmalca bir-birinə.

Amma yenə uzaqdan-

-Toxunmadan, astadan-

-Elə pıçapıç kimi,

Qırammırlar tilsimi.

Tilsim nə tilsim belə-

-Biri rəhbər, işçidir

O birisi…

 

Çox heyif ki, sinfi

Mərtəbə var arada:

Biri gəlir aşağı,

Biri qalxır yuxarı.

Biri baxır aşağı,

Biri baxır yuxarı.

Bütün günü beləcə

Baxışırlar gizlicə.

İçdən-içə yanırlar,

Qovur-qovur olurlar.

Lap elə şabalıd kimi.

Qırammırlar tilsimi.

Tilsim nə tilsim belə-

-Biri rəhbər, işçidir

O birisi…

 

Lənətə gəlsin hər şey,

Belə yazı, bu tale.

Axı niyə olmalıdır

Hər bir şey də beləcə,

Düşünüb gündüz-gecə

Kişi və qadın susurlar.

Gah giley-güzar edib,

Gah da ki unudurlar

Taleni, qisməti də,

Deyirlər ki, sevirik,

Başqa nə lazım ki, nə?!

-Əslinə qalsa heç nə.

İki könül bir olsa,

Samanlıq seyran olar.

Cənnətdən mələk ensə,

Bu eşqə heyran olar…

 

Çox düşünüb gəzirlər

Hərə öz aləmində.

Xəyalda büsat qurub,

Hətta zifaf keçirib

Bir-birinə qovuşub

Bu iki dəli aşiq

Durmadan sevişirlər,

Ayrılıb birləşirlər.

Bədən toxunmasa da,

Ruhlar can-fəşan edir,

Sanki cənnət həzzini

Bu dünyada yaşayır

Bu iki dəli aşiq…

 

Yanıb qovrulsalar da,

Hərə öz yerindədir-

-Müdir kreslosunda,

İşçi işdə tərləyir.

Rahat buraxmır xəyal

Nə qadını, kişini,

Ax, onu zalım fələk,

Yaman görür işini…

 

Ürəkləri döyünür

Baxışlar toqquşanda,

Sanki yer-göy alışır

Kişi qadına baxanda.

Ancaq dodaq dişləyib

Saç oynadır o qadın.

Ayda neçə pomada

Dəyişirsə bilinmir,

O kişinin xəyalı

Yaddaşından silinmir.

“Hey!” elə “axmaq!” deyir,

Cürbəcür söyüş söyür

Ürəyində kişiyə,

Ancaq otaq sıxsa da,

Çıxa bilmir eşiyə.

Yuxarıdan hey baxır

Tərləmiş vücuduna

O biçarə kişinin.

Tanrım kömək eyləsin

Bu qovrulan qadına…

 

Kişi də birtəhərdi

Bütün günü,

Hər saat

Ona cəhənnəm kimi

Gəlir,

Sıxır bu həyat,

Dəlir ürəyin,

Deşir bu acı qismət.

Axı niyə deyəmmir

Ürək sözünü ona?!

-Yoxsa hər şey beləcə

Yetəcəkmi sona?!

Qadını düşünməkdən

Onun içi quruyur,

Bütün günü baxaraq

Yerindəcə udqunur

Bu biçarə zavallı,

Artıq itirir ağlı…

 

Gör, necə qismətdir ki,

Bir-birini sevən,

Arzulayan ürəklər

Yanıb alışmalıdır,

Yerində sönməlidir.

Çünki kişi növcavan,

Qadın isə duldur, dul.

Aralarında böyük

Yaş fərqi var.-

-Hə, nə olsun?!

Biri varlı, kasıbdır

Digəri də.

Kişi heç evlənməyib,

Ölüb gedib əri də

O biçarə qadının…

 

Bir övladı yoxdur ki,

Ovunaydı onunla.

Qadınlığın unudub

Olaydı yalnız ana.

Həm övlad həsrətində,

Həm yalnız qadındır o,

Gecələri yatammır

Buzxana yatağında.-

-Nə kiçik bir nəvaziş,

Nə də isti bir nəfəs

Yoxdur onun yanında…

 

Kişi sadə bir cavan,

Kasıb bir fəhlə baba.

Yox atası, anası,

Var üç gözəl bacısı.

Onları oxutmaqdır,

Sonra da “köçürmək” –

-Deyə, onun arzusu…

 

“Camaat nə deyər?!” deyə,

Neçə-neçə taleyə

Köz vurdular, köz, dədə.

Nə qadına, kişiyə,

Nə qocaya, cavana

Göz açdırmadılar heç,

İcazə vermədilər,

Sanki basıb keçdilər

Böcək kimi üstündən

Çarəsiz insanların.

-Xoşbəxtliyin yanında

Nə dəxlisi var

Yoxun, varın?!-

-Biri dinsizdir, olmaz!

Biri bərbər,

Sevgili

Olmaz pinəçidən!

Biri əlaçıdırsa,

Ona olmaz zərbəçidən

Nə sevgili, nişanlı!

Biri dağlı, aranlı,

Biri kəndli, şəhərli

Digəri də…

 

Belə-belə böldülər

Bu milləti, bu xalqı,

Bilmirəm daha neçə

Yerə bölünməliyik?!-

-Əgər insanlığımız varsa,

Niyə başqa bir şeylə

Öyünməliyik?!…

 

Bax, beləcə nə qadın,

Nə də kişi cəsarət

Edə bilmədilər ki,

Kişiyə həmən damğa

Vuracaqlar: “ooo, nə bicdir,

Bəyənmədi qonşunu,

Müdiri “həll elədi”.”

Qadına da: “yanıqdır,

Cavan uşaq axtarır,

Keçiribdir əlinə

Binəva o oğlanı,

Qartımış qoca kaftar

Korlayacaq cavanı”…

 

Ya da başqa bəhanə,

Varlı-kasıb söhbəti.

Olmadı, yaş məsələsi.

“Dedi-qodu” camaatın

İşi-peşəsi yoxdur ki,

Hər an bəhanə tapar,

Əsas odur danışsın…

 

Düşünmürlər, dağılır

Neçə ailə bir-bir.

Deyirlər, söz yıxan evi

Heç top da yıxa bilmir!…

 

Cəmiyyətin basqısı

Bəzən artıqdır, artıq!

Əsas məslələrdə

Heç birləşə bilmirik:

Nə dövlət məsələsi,

Nə millət məsələsi.

Nəyə lazım düşünmək,

Filankəs filan edib,

Biri Avropaya,

Ya da Dubaya gedib.

Biri belə qazanır,

Biri elə qazanır.

Bir insan subay gəzir,

Biri nə tez evlənir?!…

 

Demək lazım, ay “adam”,

Sənə nə var, danışma!

Heç kəsin şəxsi həyatına

Qarışma!

Kim kimlə baxışır,

Kim kimlə tapışır-

-Gic-gic şeyləri

Düşünməkdənsə,

Gəl bir ol millət üçün,

Qüdrətli dövlət üçün.

Xəbərin var, torpağın

Neçə yerə bölünüb?!

Xəbərin var, düşmənin

Nə qədər və kimlərdir?!

 

Hə, cavab verə bilmirsən,

Deməli, sən gərəksiz,

Bivec birisən!

Bax, onda sus!

Sox dilin

Lazımlı yerinə sən!

Və bir şeyi bilginən,

Qeybət günahdır, günah!

Bu barədə dinimiz

Söyləyir,

Buyurub Allah:

O kəslər ki, qeybətə,

Yalana,

Uyub rüşvətə,

Günahkardır yanımda!

Cəza ağır sonunda!…

 

Və sairə məsələ

Deyib gəldik mətləbə:

Bu bir qadın və kişi

Biçarə baxışaraq

Hər şeyi fikirləşib

Çox götür-qoy etdilər.

Nəhayət, qərar alıb

Hər bir şeyi unudub

Boyutdan uzaqlaşıb

Cəmiyyəti yox sayıb

Kafedə görüşdülər.

Həmin günü sadəcə

Qarşılıqlı baxışıb

Və bir az da güldülər.

Nə danışmadılar,

Nə yeyib içmədilər.

Sadəcə xoşbəxtliyin

Ruhunu hiss etdilər…

 

*** *** ***

 

Eşq üçün var bu dünya!

Yalnız eşqdir həqiqət!

Nəyə lazım var-dövlət,

Əgər yoxsa məhəbbət?!

 

Hər kəsə sevgi lazım

Bu dünyada cahanda,

Eşqsiz heç nə var olmaz

Ol-bütün asimanda!

 

İnsana sevgi lazım,

Cahana sevgi lazım!

Sevgi lazım millətə,

Gərəklidir dövlətə!

 

Kimsə unutmasın qoy

Varlığının mənasın.

Sevgi olmasa idi,

Tanrı niyə yaratsın?!

 

ELŞƏN İSMAYIL

29.03.2018

 

 

COMMENTS