İnsan başqasının hüququna yalnız ona hörmət etdiyi üçün deyil, öz həyatına, ailəsinə və gələcəyinə hörmət etdiyi üçün də hörmət etməlidir.
Çünki hüquq birtərəfli üstünlük deyil, qarşılıqlı etimadın və birgə yaşayışın görünməz müqaviləsidir.
Başqasının hüququnu qoruyan insan əslində öz hüququnu da qoruyur.
Çünki bu gün başqasının ləyaqətini qoruyan cəmiyyət, sabah bizim ləyaqətimizi də qoruyacaq.
Bu gün başqasının azadlığına hörmət edən insan, sabah öz azadlığının da eyni hörmətlə qarşılanacağına inanacaq.
Bu gün başqasının haqqını tapdalamayan insan, sabah övladının haqqının tapdalanmayacağı bir cəmiyyətin bünövrəsini qoyacaq.
Hüquq yalnız “mənim haqqım” anlayışı üzərində yaşaya bilməz.
Hüquq “bizim məsuliyyətimiz” anlayışı ilə güclənir.
Məhz buna görə hüquqa hörmət başqasına göstərilən nəzakət deyil.
Bu, insanın öz vicdanı, öz təhlükəsizliyi və gələcək nəsillər qarşısında daşıdığı mənəvi məsuliyyətdir.
Hüququn qorunduğu cəmiyyət təsadüfən yaranmır.
O, hər bir insanın hər gün başqasının hüququna göstərdiyi hörmətdən doğur.
Bəlkə də buna görə hüququn ən böyük gücü cəzada deyil.
İnsanın daxilində formalaşdırdığı məsuliyyət hissindədir.
İlhamə Həsənova
Vəkil
Gununsesi.info
