Futbolda bəzən məğlubiyyəti yalnız uğursuzluq və ya bəxtsizliklə izah etməyə çalışırlar. Halbuki elə oyunlar olur ki, nəticə təsadüf deyil, meydanda göstərilən oyunun məntiqi yekunudur.
“Qarabağ”ın son məğlubiyyəti də məhz belə qarşılaşmalardan biri idi.
Komanda oyun ərzində çoxsaylı qol imkanları yaratdı. Lakin imkan yaratmaq başqa, onu qola çevirmək isə tamam başqa keyfiyyətdir. Təxminən otuzadək epizodun boşa verilməsi artıq bəxtsizlik deyil, hücum xəttində ustalıq çatışmazlığının göstəricisidir. Müasir futbolda ən vacib məqam məhz son toxunuşdur. Bu bacarıq olmayanda, yaradılan üstünlük də nəticəyə çevrilmir.
Məğlubiyyətin digər səbəbi futbolçuların fərdi hazırlıq səviyyəsi idi. Meydanda bir neçə oyunçunun öz mövqeyində inamsız təsir bağışlaması komandanın ümumi oyun ritmini pozurdu. Bəzi futbolçular sanki hansı sistemdə oynadıqlarını, hansı məsuliyyəti daşıdıqlarını tam dərk etmirdilər. Belə vəziyyətdə komanda şəklində uğurlu çıxış gözləmək çətindir.
Oyunda fərqlənən futbolçuların sayının çox az olması da diqqətdən yayınmırdı. Yankoviç meydanda soyuqqanlı və düşünülmüş qərarlar verən nadir oyunçulardan biri idi.
Bakıdakı görüşdə isə Cəfərquliyev mübarizəsi və faydalı oyunu ilə seçilmişdi. Ancaq futbol kollektiv oyundur. İki-üç futbolçunun səyi bütün komandanın çatışmazlıqlarını kompensasiya edə bilməz.
Ən böyük problem isə budur ki, azarkeşlər ötən mövsümün uğurlarını hələ də müqayisə meyarı kimi götürürlər. Keçən ilin “Qarabağ”ı intizamı, oyun keyfiyyəti və nəticələri ilə yadda qalmışdı. Bu mövsüm isə həmin səviyyədən uzaq təsir bağışlayan komanda görünür. Təbii ki, belə müqayisələr fonunda məyusluq daha da artır.
Bir sözlə, bu məğlubiyyət təsadüfi deyildi. Qol imkanlarından istifadə edə bilməyən, fərdi səhvləri çox olan və kollektiv oyun baxımından ötən mövsümün səviyyəsinə çatmayan komandanın uğur qazanması çətin idi. Futbolda ad yox, meydandakı keyfiyyət qalib gəlir. “Qarabağ” yenidən əvvəlki gücünə qayıtmaq istəyirsə, ilk növbədə bu problemləri aradan qaldırmalıdır.
Elmar
