“Avropalılar Rusiyanın ölməsini istəyirlər”.
Gununsesi.info xəbər verir ki, bunu Rusiya Təhlükəsizlik Şurasının sədr müavini və Vahid Rusiya Partiyasının sədri Dmitri Medvedev “Bilik. Birinci” marafonunda çıxışı zamanı bildirib.
Siyasətçi qeyd edib ki, hətta Cənubi Osetiya və Abxaziya münaqişəsi zamanı belə, Rusiya prezidenti kimi avropalılarla sabit münasibətlər qurmağa çalışıb. “Və düşünürdüm ki, onlar bizim narahatlıqlarımızı başa düşürlər. Amma təəssüf ki, sonrakı inkişaflar bunun əksini sübut etdi”, – Medvedev bildirib.
Onun sözlərinə görə, Avropa ölkələri Rusiyada deyilənlərin çoxunu başa düşmür, eşitmək istəmir və dövlətin süqutunu arzulayırlar.
Maraqlıdır, bəs bu açıqlama necə şərh edilməlidir? Klassik siyasi ritorika, yoxsa başqa cür?
Bu açıqlama Dmitri Medvedev tərəfindən səsləndirilən klassik siyasi ritorika nümunəsidir və onu bir neçə aspektdən dəyərləndirmək lazımdır.
Birincisi, “Avropalılar Rusiyanın süqutunu istəyir” tezisi reallıqdan çox siyasi narrativ xarakteri daşıyır. Avropa ölkələrinin rəsmi mövqeyi adətən konkret olaraq Rusiyanın dövlət kimi yox olması deyil, onun beynəlxalq hüquqa uyğun davranması, xüsusilə Rusiyanın Ukraynaya müdaxiləsi kontekstində siyasətini dəyişməsidir. Yəni məqsəd daha çox Kremlin mövcud kursuna təzyiq göstərməkdir, dövlətin dağıdılması yox.
İkincisi, Medvedevin bu cür çıxışları daxili auditoriyaya hesablanmış ola bilər. Rusiya daxilində ictimai rəyi konsolidasiya etmək, “xarici düşmən” obrazını gücləndirmək və mövcud siyasi xətti legitimləşdirmək üçün bu tip bəyanatlar tez-tez istifadə olunur. Bu, xüsusilə sanksiyalar və beynəlxalq təcrid şəraitində hakimiyyətin klassik kommunikasiya strategiyasıdır.
Nəhayət, Cənubi Osetiya və Abxaziya məsələlərinə istinad etməsi göstərir ki, Moskva Qərblə münasibətlərdə keçmişdə “qarşılıqlı anlaşma” olduğunu iddia edir. Amma reallıqda həmin dövrlərdə belə tərəflər arasında ciddi etimad problemi mövcud idi və bu problemlər zamanla daha da dərinləşib.
Nəticə olaraq demək olar ki, bu bəyanatı obyektiv geosiyasi qiymətləndirmə kimi yox, daha çox siyasi mesaj və ideoloji mövqe kimi qəbul etmək daha doğru olar. Bu cür fikirlər real vəziyyəti sadələşdirir və “biz və onlar” qarşıdurmasını daha da kəskinləşdirir.
Elmar
