Qurban Qurbanov Azərbaycan futbolunda uzun illərdir adı nəticə, sabitlik və uğurla yanaşı çəkilən məşqçilərdən biridir. “Qarabağ”ın avrokuboklarda qazandığı uğurlar, ardıcıl çempionluqlar və Azərbaycan futbolunu Avropada tanıtması onun fəaliyyətini sadəcə bir oyunla qiymətləndirməyə imkan vermir.
Amma futbolda ən böyük adların belə toxunulmazlığı yoxdur.
“Qarabağ”ın son oyunda “Tvente”yə 1:4 hesabı ilə məğlub olması ciddi suallar doğurdu. İlk görüşdə 1:0 hesablı qələbədən sonra cavab oyununda belə ağır nəticənin alınması azarkeşlərin narazılığını başadüşülən edir. Burada söhbət yalnız hesabdan getmir. Əsas məsələ komandanın oyunun müəyyən mərhələlərində rəqib qarşısında nə qədər çarəsiz görünməsi və ilk oyundakı üstünlüyü qoruya bilməməsidir.
Əlbəttə, bir məğlubiyyətə görə Qurban Qurbanovun bütün keçmiş xidmətlərini silmək düzgün deyil. Azərbaycan futbolunda onun yaratdığı sistemin dəyəri çox böyükdür. Lakin məhz buna görə də tənqid daha ciddi olmalıdır. Çünki böyük məşqçidən gözlənti də böyük olur.
Azarkeşin sualı sadədir: “Qarabağ” niyə belə oyunlarda əvvəlki xarakterini göstərə bilmir?
Komandanın son illərdəki uğurlarında ən böyük üstünlüklərindən biri məhz soyuqqanlılıq və taktiki intizam idi. “Qarabağ” rəqibindən zəif heyətə malik olsa belə, oyunu idarə etməyi, nəticəni qorumağı və ən vacib məqamda qol vurmağı bacarırdı. İndi isə bəzi oyunlarda həmin əminlik əvvəlki qədər görünmür.
Digər tərəfdən, Qurbanovun tənqid edilməsinin özü də onun uğurlarının nəticəsidir. Əgər “Qarabağ” illərlə Azərbaycan futbolunda standartı yüksəltməsəydi, 1:4-lük məğlubiyyət bu qədər böyük rezonans yaratmazdı. İnsanlar məhz əvvəlki “Qarabağ”ı gördükləri üçün bugünkü komandanı onunla müqayisə edirlər.
Burada başqa bir təhlükə də var: Azərbaycan futbolunda tənqid çox vaxt iki ifrat arasında qalır. Bir tərəf məşqçini toxunulmaz elan edir: “Nə edib ki, ona söz deyək?” Digər tərəf isə bir uğursuz oyundan sonra hər şeyi məhv olmuş hesab edir. Hər iki yanaşma yanlışdır.
Qurban Qurbanov nə müqəddəsdir, nə də bir məğlubiyyətlə bütün xidmətlərini itirən məşqçi.
Amma onun komandası da tənqiddən kənarda qala bilməz.
Əsl məsələ “Qurbanov getsin, ya qalmalıdır?” sualından əvvəl başqa sualdır: “Qarabağ”da nə dəyişib?
Heyət? Transfer siyasəti? Taktika? Fiziki hazırlıq? Motivasiya? Yoxsa rəqiblər artıq Qurbanovun oyun modelinə əvvəlkindən daha yaxşı hazırlaşırlar?
Əgər problem varsa, onu adlandırmaq lazımdır. Çünki böyük komandaları böyük edən yalnız qələbələri deyil, məğlubiyyətlərdən sonra düzgün nəticə çıxarmaq bacarığıdır.
“Tvente”yə 1:4 hesablı məğlubiyyət bəlkə də bir dövrün sonu deyil. Amma bu, ən azı ciddi bir xəbərdarlıqdır.
Qurban Qurbanovun qarşısında indi ən çətin vəzifələrdən biri dayanır: illərlə qurduğu “Qarabağ”ın yenidən əvvəlki inamı qaytara bildiyini göstərmək.
Çünki futbolda keçmiş uğurlar hörmət qazandırır.
Amma növbəti oyunda meydançaya çıxan keçmiş deyil — bugünkü komandadır.
Elmar
