“Müharibənin yalnız tərəflərdən birinin tam hərbi dominantlıq əldə etməsi ilə bitəcəyini düşünmək də doğru olmaz. Tarix göstərir ki, uzunmüddətli müharibələr bəzən hərbi qələbədən deyil, tərəflərin bir-birini tam məğlub edə bilməyəcəyini qəbul etməsindən sonra danışıqlar masasına keçməsi ilə sona çatır. Bu baxımdan hazırkı mərhələdə üç mümkün ssenari daha real görünür”.
Gununsesi.info bildirir ki, bu fikirləri siyasi şərhçi Mürtəza Bünyadlı deyib:
“Birinci ssenari – uzunmüddətli aşınma müharibəsi. Tərəflər cəbhədə məhdud dəyişikliklər əldə edir, lakin heç biri strateji üstünlük qazana bilmir. Bu, hazırda ən real mənzərəyə yaxındır.
İkinci ssenari – məhdud hərbi dönüş və danışıqlar. Tərəflərdən biri müəyyən istiqamətdə ciddi üstünlük əldə edir və bu üstünlük danışıqlarda daha əlverişli mövqe yaratmağa başlayır.
Üçüncü ssenari – məcburi siyasi razılaşma. Hər iki tərəf başa düşür ki, müharibəni davam etdirməyin qiyməti əldə edilə biləcək əlavə ərazi və ya siyasi nəticədən daha böyükdür. Bu halda cəbhədə həlledici qələbə olmadan da atəşkəs və ya mərhələli siyasi razılaşma mümkündür.
Hazırda birinci ssenarinin üstünlüyü daha aydın görünür.
Əsas reallıq bundan ibarətdir ki, heç kim qələbəyə kifayət qədər yaxın deyil
Rusiya-Ukrayna müharibəsinin bugünkü mənzərəsini ən doğru ifadə edən söz “tarazlaşdırılmış qeyri-sabitlik”dir.
Rusiya daha böyük resurs bazasına malikdir, lakin sürətli qələbə əldə edə bilmir.
Ukrayna daha çevik texnologiyalara, Qərbin siyasi və hərbi dəstəyinə, eləcə də Rusiyanın dərinliklərinə zərbə imkanlarına sahibdir, lakin bu imkanları strateji qələbəyə çevirmək üçün kifayət qədər resursa malik deyil.
Məhz buna görə qarşıdurma gərginliyin azalmasından çox yeni eskalasiya mərhələlərinə keçir. Rusiyanın raket və dron kampaniyaları ilə Ukraynanın uzaqmənzilli zərbələri bir-birini tamamlayan qarşıdurma dövrəsinə çevrilir. İyulun sonundakı hadisələr də bunu nümayiş etdirir: Ukraynanın Rusiyanın enerji obyektlərinə zərbələrindən sonra Moskva Ukraynanın şəhərlərinə qarşı daha intensiv raket hücumları həyata keçirib.
Beləliklə, yaxın perspektivdə müharibənin əsas sualı “kim qalib gələcək?” yox, “kim daha uzun müddət dözə biləcək və daha gec tükənəcək?” sualıdır.
Bu səbəbdən 2026-cı ilin ikinci yarısında əsas mübarizə yalnız Donbasda və cəbhə xəttində getməyəcək. Əsl savaş həm də sənaye, enerji, hava hücumundan müdafiə, logistika, maliyyə və diplomatiya sahələrində aparılacaq.
Və ən vacib nəticə budur: hazırkı reallıqda nə Moskvanın qələbəsi, nə də Kiyevin Rusiyanı yaxın zamanda hərbi yolla sülhə məcbur etməsi görünür. Müharibənin sonunu gətirə biləcək əsas faktor hələ də tərəflərdən birinin tam məğlubiyyəti deyil, hərbi imkanlarla siyasi məqsədlər arasında yaranacaq yeni balans olacaq.
Bu balans formalaşmayana qədər isə Rusiya-Ukrayna müharibəsinin əsas istiqaməti dəyişməyəcək: cəbhədə məhdud irəliləyişlər, dərinlikdə daha sərt zərbələr, qarşılıqlı tükəndirmə və vaxtaşırı diplomatik cəhdlər”.
Firuzə
